Tussen 1670 en 1696 schreef Marc-Antoine Charpentier een reeks kleine motetten voor een beperkte vocale en instrumentale bezetting. Deze werken laten mooi zien hoe zijn muzikale taal zich ontwikkelde. Italiaanse invloeden, opgedaan tijdens zijn verblijf in Rome, gaan een boeiende dialoog aan met de helderheid en gevoeligheid van de Franse stijl. Soepele declamatie en een fijnzinnig gevoel voor tekstplaatsing ondersteunen daarbij steeds de sacrale tekst.