De Sonate in a?klein uit 1824 is een van de zeldzame werken die Franz Schubert schreef voor de arpeggione, een inmiddels verdwenen snaarinstrument. Tussen zangerige lijnen en meer dramatische uitbarstingen hanteert hij een bijzonder soepele schrijfstijl, gedragen door een hechte wisselwerking met de piano. Al snel werd de sonate bewerkt voor andere instrumenten, vooral voor cello, en groeide zij uit tot een vaste waarde in het repertoire. Zo ontvouwt zich een werk waarin Schuberts melodische verbeelding volledig tot zijn recht komt.