Claire-Marie Le Guay "bouwt haar muzikale vertelling op met brede gebaren, alsof zij de bewegingen beroert van een innerlijke klok die verborgen ligt onder de welsprekendheid van de zang." (Magazine Pianiste).
De pianiste trad op in Carnegie Hall in New York, de Philharmonie de Paris, Suntory Hall in Tokio en op het Festival van La Roque d'Anthéron. Als recitaliste, kamermusicus en soliste in concerto's (met onder meer het Bayerischer Rundfunk Orchester, Kremerata Baltica, het New Japan Philharmonic, het London Philharmonic Orchestra en het Orchestre de Paris) speelde zij onder andere onder leiding van Daniel Barenboim en Louis Langrée, met wie zij de concerto's van Liszt, Ravel en Schulhoff opnam.
Haar brede repertoire omvat ook muziek van haar eigen tijd, in het bijzonder die van Thierry Escaich, die verschillende werken aan haar opdroeg en van wie zij een van de trouwste vertolksters is.
Sinds 2001 doceert Claire-Marie Le Guay aan het CNSMD van Parijs en aan de Académie de musique française van de École Normale-Alfred Cortot. Zij is laureate van de Victoires de la musique, Eisenhower Fellow 2015 en was van 2018 tot 2023 artistiek directeur van het Festival de musique de Dinard. Van 2012 tot 2020 werkte zij samen met de Opéra de Dijon aan projecten voor een jong publiek.
Zij nam een twintigtal cd's op, waaronder Schubert, Wanderer met cellist François Salque, Voyage en Russie, BACH, Liszt en Les joies de l'âme voor het label Mirare.
Sinds 2019 is zij artist in residence in het Théâtre du Chesnay. Daarnaast is zij auteur van drie boeken: La Vie est plus belle en musique (2018), C'est la nuit qu'il est beau de croire à la lumière (2022) en Que la joie demeure, vivre avec Bach, geschreven samen met Erik Orsenna en verschenen bij Éditions Albin Michel in het voorjaar van 2026, gelijktijdig met haar cd Bach, Écouter la lumière bij Mirare.
